Miód spadziowy

Miód spadziowy powstaje w zupełnie inny sposób niż pozostałe miody. Jest to wydzielina mszyc i czerwców, którą zbierają pszczoły. Następnie owady dodatkowo zagęszczają substancję i składają w komórkach, tak by mógł powstać miód spadziowy. Jego smak jest uzależniony od tego, z jakiego drzewa została zebrana wydzielina. Możemy jednak podzielić miód spadziowy na dwie kategorie:

  • Spadź liściasta – zazwyczaj uzyskiwana z lipy
  • Spadź iglasta – najczęściej świerkowa bądź jodłowa.

W obydwu przypadkach w miodzie spadziowym można wyczuć charakterystyczny zapach igliwia oraz żywicy. Wiąże się to z tym, że pszczoły zbierają wydzielinę tylko w najczystszych lasach. Najczęściej przybiera ciemnożółtą bądź lekko zielonkawą barwę (przy spadzi iglastej). Niestety spadź nie jest produktem corocznym, właśnie dlatego miód ten w porównaniu do innych jest bardzo drogi.

Spadź liściowa jest skarbnicą związków mineralnych. Ponadto działa przeciwzapalnie i dezynfekująco. Ma również działanie moczopędne i żółciopędne, właśnie dlatego bardzo często jest stosowany przy leczeniu chorób układu moczowego oraz dróg żółciowych. Pomaga przy schorzeniach wątroby, stawów, jelit czy nawet dróg oddechowych. Reguluje także przemianę materii, stosuje się go przy schorzeniach układu pokarmowego. Posiada właściwości regulujące pracę serca, rozszerzające naczynia wieńcowe, obniżające ciśnienie poprawiające krążenie i pracę nerek. Lekarze zalecają stosowanie miodu ze spadzi liściastej przy reumatyzmie, miażdżycy i schorzeniach skóry, ponieważ przyspiesza gojenie się ran czy poparzeń, a nawet odmrożeń. Co ciekawe charakteryzuje się działaniem uspakajającym i poprawiającym samopoczucie. Miód ten jest znakomity w walce z trądzikiem i łuszczycą!.  Miód ze spadzi iglastej ma łagodny smak, a jego aromat sprawia, że gdy zamkniemy oczy możemy poczuć się jakbyśmy byli w jodłowym lesie. Jego barwa jest ciemna od zgniłozielonej do prawie czarnej. Smak ma raczej łagodny, mniej słodki. Zdarzają się również gorzkie lub kwaśne miody ze spadzi iglastej. Charakteryzują się niezliczoną ilością związków mineralnych, azotowych, dekstryn, enzymów, kwasów organicznych czy substancji antybiotycznych. Charakteryzuje się także dużą zawartością żelaza.

Jego właściwości takie jak zawartość żelaza, naturalnych antybiotyków czy kwasów organicznych, sprawiają, że jest polecany przy takich schorzeniach jak: hiperwitaminoza oraz anemia. Wspomaga również leczenie chorób dróg oddechowych, stanów zapalnych, reumatyzmu, chorób układu krążenia, nerwicy. Dzięki swoim wykrztuśnym właściwościom, łagodzi kaszel. Jest pomocny przy:

Chorobach układu pokarmowego

Problemami z przemianą materii

Chorobach serca Miażdżycy

Schorzeniach nerek