Historia pasieki Robinia

Nasze pszczelarzenie rozpoczęło się w 2015 roku, od opieki nad sześcioma ulami warszawskimi – zwykłymi przekazanymi od mojego teścia Wiesława Guzaka, który od najmłodszych lat zajmował się pszczelarstwem. W trzech znajdowały się rodzinki, a trzy przeznaczone były do remontu. Zimą tegoż roku wyremontowaliśmy trzy ule warszawskie, 

oraz samodzielnie wykonaliśmy cztery wielkopolskie.

W maju i czerwcu mieliśmy je zasiedlić. Częściowo zdążyliśmy !. „Stare” dobre warszawiaki pachnące historią rodzin pszczelich przyciągają roje, co się potwierdziło i u nas, do wszystkich przyleciały rójki. Natomiast cztery wielkopolskie obsadziliśmy odkładami. Rok 2016 to powiększanie pasieki ulami wielkopolskimi i zdobywanie wiedzy na temat gospodarki pasiecznej – wstąpienie do Koła Pszczelarzy w Radomiu oraz nauka w Technikum Pszczelarskim w Pszczelej Woli. W 2017 roku nasza pasieka składała się z 18 pni, i tak poszła do zimowli.

Wracając do tradycji pszczelarskich w mojej rodzinie - sięgają one daleko wstecz i były przekazywane z pokolenia na pokolenie. Wiadomo, że brat dziadka mojego teścia Wiesława – Józef Guzak ur. w 1870 r. trzymał pszczoły w sadzie we wsi Florencja k/Iłży. Pasieka licząca 11 rodzin składała się z kilu barci i kilku uli słomianych. Jeszcze w czasie II Wojny Światowe Józef Guzak pasiekę przekazał Władysławowi Guzakowi urodzonemu w 1912 roku. Pasieka w tym czasie liczyła 14 rodzin zasiedlonych w ulach warszawskich zwykłych słomianych i drewnianych.

Zdjęcie 1: Wiesław Guzak w czasie przeglądu uli w miejscowości Florencja. 

 

Zdjęcie 2: Wiesław Guzak w czasie przeglądu uli w miejscowości Florencja. 

W 1959 roku po śmierci Władysława pasiekę przejął teść Wiesław. Wiesław początkowo przeniósł pasiekę do Pionek (ok. 1967 roku.,) a następnie w 1980 roku do Resztówki k/Wierzbicy.

Zdjęcie 3: Pionki w tle ule przeniesione z Florencji. 

Tam pasieka była do 2008 roku – skąd powędrowała do obecnego miejsca – czyli Maliszewa w gminie Kowala.

Zdjęcie 4: Ule wielkopolskie jednościenne 

Zdjęcie 5: Ule wielkopolskie wykonane własnoręcznie

Zdjęcie 6: Ule odziedziczone